Aoulikloof en zijn mijnen.
Blijf op de hoogte en volg Frans & Carry
21 Maart 2017 | Marokko, Midelt
Dinsdag 21 maart.
Vanmorgen erg koud hier, om 7 uur was het 4 Gr buiten en 8 binnen............
We gaan niet zo vroeg op weg vandaag. Om 9.30 uur staan onze 3 Mercedes-bussen uit de jaren 80 in de kleuren knalblauw, wit en kanariegeel incl de gordijntjes, van buiten en van binnen versleten en 800.000 km op de teller klaar.
We gaan met onze gids (naam ff kwijt) die ook nog heeft gewerkt aan de universiteit in Tilburg op weg. We rijden de Atlas in naar de imposante Aoulikloof 25 km van onze camping vandaan en onze eerste stop is bij een mijningang. We krijgen hier de eerste uitleg over het ontstaan, het gebruik, wat en hoe het heeft gewerkt enz. De mijn is niet meer in gebruik van begin 1980 en tijdens de hoogtij hebben er 2000/3000 mensen gewerkt uit veel verschillende landen.
Er werdt vooral veel lood, zilver en barium gevonden en in een van de rotswanden is dit nog goed zichtbaar. En natuurlijk zijn plots weer allerlei mensen die toevallig die stenen hebben en verkopen! Onze toch gaat verder en we komen uit bij een prachtige rivier (Oued Moulouya) die heel mooi door de odalen loopt. We stappen uit en die wil kan een stuk langs de rivier(tje) wandelen tot de spoorlijnen die weer naar andere mijngangen gaan. Blij dat we een keer een flink stuk kunnen lopen trappen we af langs dit mooie deel. We steken over het water over een houten brugje, lopen aan de andere kant over een smal wandelpaadje, weer een stukje een andere mijngang in (ivm de veiligheid maar een stukje) en over de spoorlijn weer terug naar de busjes. We gaan naar een berberhuis waar we lunchen. We komen binnen maar eerst moeten de schoenen uit, handen wassen en dan de kamer in. We krijgen een voorgerecht van rijst met div groenten en als hoofdgerecht kafta en nog een grote sinaasappel toe. De bergen zijn hier ook prachtig van kleur grijs/groen wat door de mineralen komt volgens onze gids net als de groene kleur van de rivier dat zou van het lood zijn. Het water wat ook gebruikt wordt om te drinken zorg ook voor slechte tanden van de mensen hier. We vroegen ons natuurlijk nog af waar al die duizenden mijnwerkers hebben gewoond en ja hoor we krijgen dat te zien. Wij gaan 360 treden omlaag langs de huisjes incl een moskee alles wel in een vervallen staat en beneden wachten de busjes ons weer op. 15 km voor het bereiken van de camping krijgt onze (de gele) bus een lekken band. Geen probleem, ff de blauwe bus bellen (rijdt voor ons) om zijn reserve band te komen brengen en een chauffeur van een voorbij rijdend taxibusje verwisseld uiteindelijk de band. Half weg de middag zijn we weer terug en merken direct dat het op 1500 meter een koude wind waait. In de bergen hebben we vandaag een mooie aangename warme dag gehad. Morgen verkassen we weer en gaan naar de laatste te bezoeken Koningsstad Fes.
Vanmorgen erg koud hier, om 7 uur was het 4 Gr buiten en 8 binnen............
We gaan niet zo vroeg op weg vandaag. Om 9.30 uur staan onze 3 Mercedes-bussen uit de jaren 80 in de kleuren knalblauw, wit en kanariegeel incl de gordijntjes, van buiten en van binnen versleten en 800.000 km op de teller klaar.
We gaan met onze gids (naam ff kwijt) die ook nog heeft gewerkt aan de universiteit in Tilburg op weg. We rijden de Atlas in naar de imposante Aoulikloof 25 km van onze camping vandaan en onze eerste stop is bij een mijningang. We krijgen hier de eerste uitleg over het ontstaan, het gebruik, wat en hoe het heeft gewerkt enz. De mijn is niet meer in gebruik van begin 1980 en tijdens de hoogtij hebben er 2000/3000 mensen gewerkt uit veel verschillende landen.
Er werdt vooral veel lood, zilver en barium gevonden en in een van de rotswanden is dit nog goed zichtbaar. En natuurlijk zijn plots weer allerlei mensen die toevallig die stenen hebben en verkopen! Onze toch gaat verder en we komen uit bij een prachtige rivier (Oued Moulouya) die heel mooi door de odalen loopt. We stappen uit en die wil kan een stuk langs de rivier(tje) wandelen tot de spoorlijnen die weer naar andere mijngangen gaan. Blij dat we een keer een flink stuk kunnen lopen trappen we af langs dit mooie deel. We steken over het water over een houten brugje, lopen aan de andere kant over een smal wandelpaadje, weer een stukje een andere mijngang in (ivm de veiligheid maar een stukje) en over de spoorlijn weer terug naar de busjes. We gaan naar een berberhuis waar we lunchen. We komen binnen maar eerst moeten de schoenen uit, handen wassen en dan de kamer in. We krijgen een voorgerecht van rijst met div groenten en als hoofdgerecht kafta en nog een grote sinaasappel toe. De bergen zijn hier ook prachtig van kleur grijs/groen wat door de mineralen komt volgens onze gids net als de groene kleur van de rivier dat zou van het lood zijn. Het water wat ook gebruikt wordt om te drinken zorg ook voor slechte tanden van de mensen hier. We vroegen ons natuurlijk nog af waar al die duizenden mijnwerkers hebben gewoond en ja hoor we krijgen dat te zien. Wij gaan 360 treden omlaag langs de huisjes incl een moskee alles wel in een vervallen staat en beneden wachten de busjes ons weer op. 15 km voor het bereiken van de camping krijgt onze (de gele) bus een lekken band. Geen probleem, ff de blauwe bus bellen (rijdt voor ons) om zijn reserve band te komen brengen en een chauffeur van een voorbij rijdend taxibusje verwisseld uiteindelijk de band. Half weg de middag zijn we weer terug en merken direct dat het op 1500 meter een koude wind waait. In de bergen hebben we vandaag een mooie aangename warme dag gehad. Morgen verkassen we weer en gaan naar de laatste te bezoeken Koningsstad Fes.
