Tiz'n Test pas.
Blijf op de hoogte en volg Frans & Carry
24 Februari 2017 | Marokko, Selouane
Wat een mooie rit was het vandaag!
Iedereen was vroeg uit de veren vandaag, blijkbaar wilde ze allemaal op tijd weg omdat er toch een dag te rijden was. Wij ook, om 8 uur zijn we vertrokken, nog een beetje moeten zoeken om de stad uit te komen en op de 203 te raken maar dat is gelukt na een klein ommetje.
De rit was prachtig met mooie uitzichten, niet zo erg veel verkeer in het eerste stuk en we klimmen en klimmen omhoog. De weg wordt smaller en soms erg smal. Zo nu en dan komen we in een dorpje, een paar huizen eigenlijk krotjes en wat mensen langs de kant. Ze wachten blijkbaar op een busje om ergens heen te gaan. Zo ook de vele kinderen die we steeds tegen komen. Hier in het binnenland draaien de onderwijzers dubbele diensten. De kinderen komen in de ochtend en s'middags komt er weer een nieuwe groep kinderen bij de zelfde leraar!
We zien de sneeuw steeds dichterbij komen als we naar boven gaan en ja we rijden er zelfs door. De weg is schoon maar in de berm ligt toch wel een stevig pak sneeuw. Als we op de Tiz'n Test pas komen is de parkeerplaats door de sneeuw afgesloten dus echt lekker parkeren op het smalle stukje is er niet bij. (Te veel campers die omhoog en omlaag gaan) Als we aan de afdaling beginnen rijden we de eerste helft in de wolken/mist en zien we niets van het uitzicht. Het blijft wel erg bij de les blijven. De weg is slechter als bij de klim naar boven, meer kuilen, water, stenen en verkeer. We krijgen een grote stadsbus tegen, twee keer een grote vrachtwagen en wat luxe auto's, oh ja en dan nog de nodige brommertjes. Maar tot onze grote schrik ook een grote stapel grote stenen die over de weg is gevallen. Met wat passen en meten kunnen we er net langs. En ook weer die mini dorpjes en veel rondhangende mensen die overal en nergens vandaan komen, wat zwerf honden en schapen en geiten. Als we wat zijn afgedaald is de mist opgetrokken en zijn er echt stukken waar we niet naar beneden willen kijken.......zo diep dat je er akelig van zou kunnen worden. Maar prachtige natuur, geweldige bergen en dalen met rivieren en meren. Als we weer in het dal zijn krijgen we te maken met omleidingen! Of wel ze houden op met de weg, creëren een grindpad eromheen met nog wat gaten en stenen erin en laat het verkeer er gewoon stapvoets overheen gaan. Ja, harder dan stapvoets is ook niet te doen en dat dan kilometers lang waar de dan weer een stukje weg hebben met asfalt. Uiteindelijk komen we om 15.30 uur op de camping aan in Taliouine en hebben 270 km gereden en een prachtige tocht gereden door de Hoge Atlas van Marokko.
P.s. De foto waar onze camper op staat is met dank aan Jaap en Elly die een stukje achter ons hebben gereden.
Iedereen was vroeg uit de veren vandaag, blijkbaar wilde ze allemaal op tijd weg omdat er toch een dag te rijden was. Wij ook, om 8 uur zijn we vertrokken, nog een beetje moeten zoeken om de stad uit te komen en op de 203 te raken maar dat is gelukt na een klein ommetje.
De rit was prachtig met mooie uitzichten, niet zo erg veel verkeer in het eerste stuk en we klimmen en klimmen omhoog. De weg wordt smaller en soms erg smal. Zo nu en dan komen we in een dorpje, een paar huizen eigenlijk krotjes en wat mensen langs de kant. Ze wachten blijkbaar op een busje om ergens heen te gaan. Zo ook de vele kinderen die we steeds tegen komen. Hier in het binnenland draaien de onderwijzers dubbele diensten. De kinderen komen in de ochtend en s'middags komt er weer een nieuwe groep kinderen bij de zelfde leraar!
We zien de sneeuw steeds dichterbij komen als we naar boven gaan en ja we rijden er zelfs door. De weg is schoon maar in de berm ligt toch wel een stevig pak sneeuw. Als we op de Tiz'n Test pas komen is de parkeerplaats door de sneeuw afgesloten dus echt lekker parkeren op het smalle stukje is er niet bij. (Te veel campers die omhoog en omlaag gaan) Als we aan de afdaling beginnen rijden we de eerste helft in de wolken/mist en zien we niets van het uitzicht. Het blijft wel erg bij de les blijven. De weg is slechter als bij de klim naar boven, meer kuilen, water, stenen en verkeer. We krijgen een grote stadsbus tegen, twee keer een grote vrachtwagen en wat luxe auto's, oh ja en dan nog de nodige brommertjes. Maar tot onze grote schrik ook een grote stapel grote stenen die over de weg is gevallen. Met wat passen en meten kunnen we er net langs. En ook weer die mini dorpjes en veel rondhangende mensen die overal en nergens vandaan komen, wat zwerf honden en schapen en geiten. Als we wat zijn afgedaald is de mist opgetrokken en zijn er echt stukken waar we niet naar beneden willen kijken.......zo diep dat je er akelig van zou kunnen worden. Maar prachtige natuur, geweldige bergen en dalen met rivieren en meren. Als we weer in het dal zijn krijgen we te maken met omleidingen! Of wel ze houden op met de weg, creëren een grindpad eromheen met nog wat gaten en stenen erin en laat het verkeer er gewoon stapvoets overheen gaan. Ja, harder dan stapvoets is ook niet te doen en dat dan kilometers lang waar de dan weer een stukje weg hebben met asfalt. Uiteindelijk komen we om 15.30 uur op de camping aan in Taliouine en hebben 270 km gereden en een prachtige tocht gereden door de Hoge Atlas van Marokko.
P.s. De foto waar onze camper op staat is met dank aan Jaap en Elly die een stukje achter ons hebben gereden.
