Paradijs.
Blijf op de hoogte en volg Frans & Carry
03 Maart 2017 | Marokko, Tiznit
Vrijdag 3 maart.
Vandaag gaan we weer verder naar Imi Ouadar en hebben de keuze uit 3 routes, een mooie door de buitenwijken van Agadir of een route langs de kust, maar de aller mooiste is de route via de Vallée du Paradis. Wij kiezen natuurlijk voor het paradijs!
Ja, ze hebben gelijk het is een meer dan prachtige route vandaag, weer een
kadootje. We beginnen op de N1, een heuse 4 baansweg (100 km weg) maar dan lopen er ook nog wel mensen op en komen er brommers voorbij. Voordat we de bergen in gaan nog ff pinnen en langs bij de supermarkt waar ze ook "drank" verkopen. (Dat is hier niet op veel plaatsen) de rosé weer even aanvullen en het bier. Met dit weer is een pilsje bij warm weer wel lekker. Vooral het buitenlands bier is hier knap aan de prijs, ook een Marokkaans blikje kost omgerekend € 1.25!
Op de N8 snelweg verkopen ze ook nog gewoon sinaasappels langs de weg, dat kan hier allemaal! Oh ja, we zagen ook een heuse vuilniswagen!
Als we de bergen weer in gaan zijn de wegen smal, steil, groen en vooral weer mooi. We klimmen weer hoog, heel hoog zelfs en genieten weer van de mooie uitzichten. Bij de afdalingen werkt onze "Hill down" knop prima ( voor de niet technische mensen.....het automatisch afremmen op de motor) Ergens in de bergen komen we twee kindjes tegen die omhoog lopen hand in hand van plm 8 en 6 jaar, ze komen van school. We geven ze beide een potlood met een smiley en een schrijfblokje en de kinderen springen in de ronde van geluk! Ontroerend te zien hoe blij je sommige nog kunt maken met zoiets. Aan het einde van de afdaling komen we pas echt in het mooiste deel. De Vallée du Paradis, een oase is het....geweldig mooi, rotsen, water, palmen, veel toeristen en veel kleine cafeetje om te verpozen. Het was zeker de moeite om voor deze route te kiezen. Het laatste stuk naar de camping is langs de kust en we zien dat hier het toerisme al heel goed bekend is. Een deel waar erg veel gesurft wordt. Als we om 4 uur op de camping aankomen (400 meter van zee) is het even schrikken. Een erg grote camping wat op een dorpje lijkt met winkeltjes, restaurantje en vooral heel veel overwinteraars die hier 3 maanden verblijven.
Wij genieten nog even van de zon (en een pilsje en cola max) en hebben weer een mooie dag gehad (28gr)
Vandaag gaan we weer verder naar Imi Ouadar en hebben de keuze uit 3 routes, een mooie door de buitenwijken van Agadir of een route langs de kust, maar de aller mooiste is de route via de Vallée du Paradis. Wij kiezen natuurlijk voor het paradijs!
Ja, ze hebben gelijk het is een meer dan prachtige route vandaag, weer een
kadootje. We beginnen op de N1, een heuse 4 baansweg (100 km weg) maar dan lopen er ook nog wel mensen op en komen er brommers voorbij. Voordat we de bergen in gaan nog ff pinnen en langs bij de supermarkt waar ze ook "drank" verkopen. (Dat is hier niet op veel plaatsen) de rosé weer even aanvullen en het bier. Met dit weer is een pilsje bij warm weer wel lekker. Vooral het buitenlands bier is hier knap aan de prijs, ook een Marokkaans blikje kost omgerekend € 1.25!
Op de N8 snelweg verkopen ze ook nog gewoon sinaasappels langs de weg, dat kan hier allemaal! Oh ja, we zagen ook een heuse vuilniswagen!
Als we de bergen weer in gaan zijn de wegen smal, steil, groen en vooral weer mooi. We klimmen weer hoog, heel hoog zelfs en genieten weer van de mooie uitzichten. Bij de afdalingen werkt onze "Hill down" knop prima ( voor de niet technische mensen.....het automatisch afremmen op de motor) Ergens in de bergen komen we twee kindjes tegen die omhoog lopen hand in hand van plm 8 en 6 jaar, ze komen van school. We geven ze beide een potlood met een smiley en een schrijfblokje en de kinderen springen in de ronde van geluk! Ontroerend te zien hoe blij je sommige nog kunt maken met zoiets. Aan het einde van de afdaling komen we pas echt in het mooiste deel. De Vallée du Paradis, een oase is het....geweldig mooi, rotsen, water, palmen, veel toeristen en veel kleine cafeetje om te verpozen. Het was zeker de moeite om voor deze route te kiezen. Het laatste stuk naar de camping is langs de kust en we zien dat hier het toerisme al heel goed bekend is. Een deel waar erg veel gesurft wordt. Als we om 4 uur op de camping aankomen (400 meter van zee) is het even schrikken. Een erg grote camping wat op een dorpje lijkt met winkeltjes, restaurantje en vooral heel veel overwinteraars die hier 3 maanden verblijven.
Wij genieten nog even van de zon (en een pilsje en cola max) en hebben weer een mooie dag gehad (28gr)
