2260 meter hoog!
Blijf op de hoogte en volg Frans & Carry
08 Maart 2017 | Marokko, Aït Ben Haddou
Woensdag 5 maart.
Vandaag een lange reisdag voor de boeg over het hoogste punt van Noord-Afrika, 2260 meter boven de zeespiegel in de Hoge Atlas.
We hebben weer een geweldige rit gereden. Het was even druk om Marrakech uit te komen zo rond 8 uur door het gekrioel van auto's en de enorme hoeveelheid van brommers en scooters die de stad in gaan. (Blijkbaar zijn er toch nog genoeg die naar hun werk gaan!)
Al snel rijden we op de N9 een mooie weg door de bergen naar de Tichka-Pas. De route is prachtig met bergen die steeds weer anders zijn en vooral veel groen in de dalen. Bij iedere stop die we doen om het uitzicht te bewonderen en foto's te maken komen verkopers van fossielen op ons af. Het zijn van die nep dingen in felle kleuren die zeker niet bestaan. De verkopers zijn brutaal, opdringerig en vervelend, je durft in dit deel van de route eigenlijk niet meer te stoppen ;-(. Er is veel toeristen verkeer op deze weg. Veel toeristenbusjes en 4x4 auto's die als gekken naar boven rijden links en rechts even stoppen, mensen eruit, snel een fotootje en weer verder.
We bereiken na 120 km de top met een tiental souvenirwinkels en weer die opdringerige verkopers. We zijn er klaar mee, we willen niets van die goedbedoelderotzooi!!!!!
Vandaag hebben volgens het routeboek de keuze uit twee routes na het bereiken van de pas. Een via de N9 en de andere via Telouet. Deze laatste is een bergweg die via smalle wegen, of stukken met sintelweg, of stukken zandweg door bergen en dalen naar de camping gaat.
Wederom een cadeautje. We zijn van de toeristen af en kunnen stoppen wanneer we willen mits dat kan natuurlijk. De weg is smal maar goed te doen. Veel kronkels, stijlen afdalingen, haarspeldbochten, afgebrokkelde stukken weg, stukken van de bergen die naar beneden komen etc etc. Maar mooi en we vragen ons ook af of de wegen zoals dit over 5 of 10 jaar nog bestaan! Twee keer komen we een grote vrachtwagen tegen (je vraagt je af wat doet ie hier) maar wel op een punt waar je met wat goede wil, spiegels inklappen elkaar kunt passeren. Maar wat nog fijner is, we zijn af van die vervelenden souvenirverkopers. De bergen veranderen van kleur. Het ene moment kleuren ze grijs/groen, even later zijn ze bijna wit en daarna zien we ze nog in rood en geel. Het is een gebied met heel veel leemdorpjes en we zien ook dat de kleur van de mensen anders is. Ze zijn veel donkerder van kleur dan de Marokkanen die we tot nu toe hebben gezien. Ook hier hoog in de bergen schriftjes en pennen uitgedeeld en met koekjes maken we ze ook blij!
Vandaag een lange reisdag voor de boeg over het hoogste punt van Noord-Afrika, 2260 meter boven de zeespiegel in de Hoge Atlas.
We hebben weer een geweldige rit gereden. Het was even druk om Marrakech uit te komen zo rond 8 uur door het gekrioel van auto's en de enorme hoeveelheid van brommers en scooters die de stad in gaan. (Blijkbaar zijn er toch nog genoeg die naar hun werk gaan!)
Al snel rijden we op de N9 een mooie weg door de bergen naar de Tichka-Pas. De route is prachtig met bergen die steeds weer anders zijn en vooral veel groen in de dalen. Bij iedere stop die we doen om het uitzicht te bewonderen en foto's te maken komen verkopers van fossielen op ons af. Het zijn van die nep dingen in felle kleuren die zeker niet bestaan. De verkopers zijn brutaal, opdringerig en vervelend, je durft in dit deel van de route eigenlijk niet meer te stoppen ;-(. Er is veel toeristen verkeer op deze weg. Veel toeristenbusjes en 4x4 auto's die als gekken naar boven rijden links en rechts even stoppen, mensen eruit, snel een fotootje en weer verder.
We bereiken na 120 km de top met een tiental souvenirwinkels en weer die opdringerige verkopers. We zijn er klaar mee, we willen niets van die goedbedoelderotzooi!!!!!
Vandaag hebben volgens het routeboek de keuze uit twee routes na het bereiken van de pas. Een via de N9 en de andere via Telouet. Deze laatste is een bergweg die via smalle wegen, of stukken met sintelweg, of stukken zandweg door bergen en dalen naar de camping gaat.
Wederom een cadeautje. We zijn van de toeristen af en kunnen stoppen wanneer we willen mits dat kan natuurlijk. De weg is smal maar goed te doen. Veel kronkels, stijlen afdalingen, haarspeldbochten, afgebrokkelde stukken weg, stukken van de bergen die naar beneden komen etc etc. Maar mooi en we vragen ons ook af of de wegen zoals dit over 5 of 10 jaar nog bestaan! Twee keer komen we een grote vrachtwagen tegen (je vraagt je af wat doet ie hier) maar wel op een punt waar je met wat goede wil, spiegels inklappen elkaar kunt passeren. Maar wat nog fijner is, we zijn af van die vervelenden souvenirverkopers. De bergen veranderen van kleur. Het ene moment kleuren ze grijs/groen, even later zijn ze bijna wit en daarna zien we ze nog in rood en geel. Het is een gebied met heel veel leemdorpjes en we zien ook dat de kleur van de mensen anders is. Ze zijn veel donkerder van kleur dan de Marokkanen die we tot nu toe hebben gezien. Ook hier hoog in de bergen schriftjes en pennen uitgedeeld en met koekjes maken we ze ook blij!
